نسیم خردنسیم خرد 2476-430242201968Explanation of the “Fact itself” in Allama Tabatabaie’s Viewتبیین «نفس الأمر» از منظر علامه طباطبایی 5164FAهادي كاظميحوزه علمیه قم2019827The interpretations presented for the ‘fact itself’ is due to an epistemological issue in explaining the truth of propositions with no objective or subjective counterpart. Thus, various meanings have been presented for the fact and the corresponding ‘fact itself. Based on his epistemological and ontological foundations, Allama Tabatabaie has presented a different interpretation of the ‘fact itself’, which is one of the new interpretation in this regard. Among the strong points of Allama Tabatabaie’s interpretation is, apart from resolving the abovementioned issue, its attention to ontological bases of the ‘fact itself’ after the principality of existence and full identity with it. According to the Allama’s opinions (extracted brom his bidaya, nihaya and his annotations to asfar), the ‘fact itself’ means existence and subsistence in the broad sense. This absolute subsistence includes three groups of subsistences: First, subsistence in those affairs that are truly realized, like the existence itself; Second, subsistence in those affairs that are regarded on the primary account of intellect, like quiddities; Third, subsistence in those affairs that are regarded on the secondary account of intellect, like secondary intelligibles.تفاسير و معاني ارائه‌شده براي نفس‌الأمر ناشي از معضلي معرفت‌شناختي در تبيين صدق قضايايي است كه مابازای عيني يا ذهني بالفعل ندارند و ازاين‌رو معاني مختلفي براي واقع و نفس‌الأمرِ مطابق آنها به ميان آمده است. مرحوم علامه طباطبايي بر اساس مبانی معرفت‌شناختی و هستی‌شناختی خود تفسیری متفاوت از نفس‌الأمر ارائه کرده است كه يكي از تفاسير جديد در اين زمینه به شمار می‌آید. از نقاط قوت تفسير علامه طباطبايي، علاوه بر حل و رفع معضل مذكور، توجه به مباني هستي‌شناختي نفس‌الأمر پس از اصالت وجود و مطابقت کامل با آن است. طبق مجموع آرای علامه (مستفاد از بدايه، نهايه و تعليقات اسفار) نفس‌الأمر به معنای موجوديت و ثبوت به معناي وسيع آن است. اين ثبوت مطلق شامل سه دسته ثبوت است: اول: ثبوت در اموري كه حقيقتاً تحقق دارند؛ مانند خود وجود؛ دوم: ثبوت در اموري كه به اعتبار اولية عقل، براي آنها لحاظ مي‌شود، مانند ماهيات؛ سوم: ثبوت در اموري كه به اعتبار ثانوي عقل، براي آنها اعتبار مي‌شود؛ مانند معقولات ثانی. http://nasimekherad.ismc.ir/WebUsers/nasimekherad/UploadFiles/OK/139806051256433020087-F.pdf